اصول طراحی فضاهای بازی


اصول طراحی فضاهای بازی

اصول طراحی فضاهای بازی : معماران، طراحان منظر و کارشناسان آموزشی باید در فرآیند طراحی زمین های بازی با یکدیگر همکاری کنند. در طراحی زمین بازی معمار وسوسه می شود که فقط جنبه هنری را در نظر گیرد و زمین بازی را چنان طراحی کند که در نگاه بزرگسالان چشم نواز باشد؛ چون در چنین طراحی به جنبه آموزشی و فعال بازی ها توجه نشده است، برای استفاده کنندگان از فضا ممکن است کسالت آور و نامتناسب به نظر آید.

زمین بازی نباید مملو از سرگرمی های غیرفعال مانند آب، سرسره و چرخ و فلک باشد؛ بلکه باید به نوعی طراحی و برنامه ریزی شود که بازی های فعال، خود انگیختگی و آفرینندگی را تشویق کند. قطعات مجزا و مواد نیمه ساخته برای بازی،از وسایل مکانیکی زمین بازی ارزشمند ترند. یک درخت برای بالا رفتن یا یک گودال شنی برای بازی، ارزشمندتر از یک چرخ و فلک یا تاب است.

بخوانید
تجهیزات زمین بازی تعاریف تاب ها

اصول طراحی فضاهای بازی

 اصول طراحی فضاهای بازی

البته این نکته به مفهوم نفی کامل سرگرمی های غیرفعال نیست؛ بلکه هدف، ایجاد تناسب بین این سرگرمی ها و سرگرمی های فعال است. طراحی و تجهیز زمین های بازی باید بر اساس و منطبق با نیازهای گروه های سنی خاص باشد. نوع و شیوه بازی کودک خردسالی که کمتر از هفت سال دارد با بازی کودکی که به مدرسه می رود، متفاوت است؛ چنان که نوع و شیوه بازی دختران نیز معمولا متفاوت با بازی پسران هم سن و سال آن هاست.

در طراحی زمین بازی باید به کار کردها و حرکت های بازی های گوناگون توجه بسیار شود. همان طور که ما در اتاق نشیمن منزلمان اسباب و اثاثیه را بر حسب کارکرد آنها مرتب می کنیم، طراح زمین بازی نیز باید با در نظر گرفتن كل فضای موجود، فضای بازی مناسبی ایجاد کند؛ به گونه ای که قسمت های گوناگون زمین بازی با توزیع مناسب تجهیزات گوناگون و بر حسب کار کرد و نوع استفاده از آن ها با یکدیگر ترکیب شوند.

بخوانید
مشخصات انواع فضاهای بازی

مجموعه بازی پلی اتیلنی کودکان

اصول طراحی فضاهای بازیتجهیزات بازی و سرگرمیتجهیزات زمین بازیفضای بازیفضای بازی کودکانهمجواری مناسب فضای بازی کودک

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *